It's not summer whithout a hat on the top of the head.

Eg har kjøpt meg hatt. Om eg er dame for min hatt veit eg ikkje, men forhåpentlegvis får eg testa det ut når sommaren har bestemt seg for å kome. Etter erfaring skulle eg vel strengt tatt kjøpt meg sydvest. Men eg tenkte å ose av positivitet.

Kom sol.

Filippa K.

Då den andre butikken, 'Tøy', eg jobba i ved sidan av kunsten skal leggast ned- så har eg fått meg ny jobb på Filippa K!
Kjempe flott butikk som ligg i Håkonsgaten. Gleda meg stort til å sette i gong med jobben 1. august!

Før den tid har eg mine to siste vakter på'Tøy', noko som sjølvsagt er veldig trist. Då mista Bergen desverre enda ein nisjé butikk, som er litt meir spesiell, og sjølvsagt litt dyrare enn H&M, Cubus osv. Og eg ergrar meg litt over det- kan du seie. Deretter tek eg turen heim til Kjølsdalen for å jobbe med kunsten og hjelpe litt til heime i hus og på gard.

Blir kjekt å vere heime no kjenne eg. Har som sagt ikkje vore heime sidan påske- og no når "sommaren" er komen, så er Bergen heller ein kjedelig plass å vere. Mykje liv av alle turistane som er her, men folk reise anten heim til sine respektive heimstadar eller fartar rundt i verda.

Dessuten er det so flott veir i Bergen for tida. Torden og regn. Kjempe flott det!

Delikate love from me to you.

OK.

Sommaren skal visst nok- etter kalendaren vere her. Eg ser den ikkje nokon plass, og vertfall ikkje i dag då regnet plaska ned i Bergen.

Her ein dag satt vi på terassa til Yngve. Han som bur rett ved sjønen på Hjellestad. "Hærreguud! D ser alltid ut såm en førbanna coca-cola reklame når dokka e her!" Og jo, det er visst rettleg so sant. Med tre kvinnemennesker, ein bulldog og to dyner samla opp i ein 'Fatboy'. Ein kjekk mann som spelte deilige låtar på gitar og song av si vakraste røyst. Og to andre fine menn som gjorde i stand nydelige grillspyd. Kunne eigentlig ikkje bli beire, og spesiellt ikkje etter å ha fått ein 'mango-daquiri' i handa. Ok, det KUNNE kanskje vore litt varmare i lufta. Men ein kan leve godt i kulden med varm og god kjærleik ;)

Ellers er Bergen blitt lykkelig eigar av ein splitter ny 'bybane'. Flott og fint er det. Og kjekt for dei som fekk vere med på å feire opninga i Grieghallen seinare på kvelden. Kanskje ikkje so kjekt for alle skattebetalarane som ikkje fekk vere med på den storslåtte feiringa. Men men.

No, når kalendaren viser 24. juni. Og butikken eg jobbar i snart leggast ned, so reise eg om ikkje so lenge heim til Kjølsdalen for ei stund. Kjenner det skal bli godt å komme heim ein tur. Har ikkje vore der sidan påske. Og då er det jammen på tide. Ingenting er som ein god gammaldags sommar heime.

Vel, det vart plutselig litt blogging det. På tide å komme tilbake i god gammal blogge-ånd.

Det skal ikkje så mykje til for å skape glede.

Så skimrande var aldri havet.


Sidan butikken eg jobba i ved sidan av kunsten snart leggast ned, så leikar eg med tanken om å jobbe heime i sommar. Nokre år sidan eg har vore heime å jobba no, og eg kjenne at landslivet kallar med kviskarande rop. Tenkte å få arbeida mykje med kunsten på same tid.

Eg lengtar etter nydelige sommardagar i Kjølsdalen, med solmetta kveldar på terassen med familien; der disen frå elva ligg som eit mjukt teppe over 'myrane' og bjellene frå kyr og sau kling svakt ifrå det fjerne.Flakedans på sætra med alle dei gode gamle kjende, dansing til langt ut på natta og Bjørn som alltid tek jobben med å jage oss vekk ifrå flaken når det er på tide å gå heim. Men VI går ikkje heim kan du tru- for sommarnatta har alt for mykje å by på. Bading på lisjebrayløken etter festen- med eller utan kle på. Det siste eit meget populært val.

Lange late dagar på Revikja. Den nydeligaste plassen på jord! Antan det er sommar og sola skin frå skyfri himmel, eller dagar då sjøsprøyten tek tak i sandkorna og dreg dei med ut att i havet og himmelen er mørk og truande. Det er fascinerande korleis den same staden kan ha eit so forskjellig uttrykk. Eller kveldar ut på steinen hjå bestemor, med utsikt over dalen, gode samtalar og mysing mot sola som skin sine siste strålar før den ønske natta velkomen.

Valte er vel enkelt. Ingenting er som heime.

Diggelo diggelei.


Svensken hadde målt neglene i dei svenske fargane for anledninga. Deilig dag å nyte kaffi og kake på terassa. Marengskake med krem og jordbær!- Og sjølvsagt heimemekka svensk flagg!

No prøva eg igjen. Berre for å komme med nokon få ord, vertfall. Deilig helg med mykje fint veir! Og fint veir lika vi. Som seg hør og bør med svenske i vennegjengen, så måtte vi feire "Svenska flaggans dag" med marengskake med store deilige jordbær som eg hadde laga- og med kaffi attåt. Markerte den lisje fine og høgtidelege feiringa på altanen min med allsong av Sverige sin nasjonalsong "Du gamla du fria". Og alle song med den vakre stemma dei hadde!

Maria som var på besøk for anledninga hadde med seg nydelige Augusta. Ein sjarmklomp utan like som smila nesten konstant. Ikkje rart dersom hon kanskje tek skade av musikkutvalet med flotte perler som "Diggelo-Diggelei" og forøvrig anna snask av Vikingarna- med tilhøyrande dansemoves. Flott det!

Arg.

Skrivesperre er smertefullt. Har ingenting å skrive, sjølv om eg gjer mykje kvar dag. Blir forbanna. Gidd ikkje skrive meir akkurat no.

Mensen ut øyre.


Eg veit no utan tvil korleis det må vere å føde. Vel, ut øyret då. Eh, ja. Akkurat.

Den verste smerta eg har hatt i mitt liv, nokon sinne, fekk eg i går. Etter å ha vore tett i bihule, øyre og det som måtte vere av hovud i det siste- så tok eg skeia i eigne hender. Noko eg ofte gjer når eg er sjuk. Lege er so oppskrytt!

Hadde noko øyreskyll liggande frå forrige år. Og tenkte med mitt kloke hovud at eg skulle fikse biffe. Ja, eg skylte grundig eg. Etter skylling fekk eg smerter som MÅ ha oppkome ifrå helvete. Sol, mi kjære venninne og reddande engel kjøpte både paracet og ibux. Og etter å ha ringt til legevakta (medan Jeanette gjekk rundt i ring som ei hysterisk høne) fekk eg beskjed om at eg berre måtte ta ein god coctail med begge sortane av tablettar.3 paracet og 3 ibux.

Etter vaktskifte og Mr. Kjønås overtok som lege på vakt, så toppa verkeleg smertene seg. Litt komisk- men eg hylte, grein og var steike forbanna på same tid. Slo gjerne handa hardt i veggen. Berre for å overgå smerta som romsterte inn i øyret.

Vel, enden på visa var at etter nokre timar ga dei verste smertene seg. Då eg plutselig kjende noko som rann ut av øyret. BLOD!- Kjende hysterien breia seg over kroppen. Og kasta meg over telefonen for å ringe til Jannike. Kanskje kunne hon vete kva slags lidelse eg hadde. Jannike visste det ikkje. Men råda meg til å ta i bruk internett.

Internett har alltid svaret. Og joda, eg kunne lese at dersom eg hadde mensen ut øyret, så var det nok trommhinna som hadde røke med. Eg valgde å utelate det siste punktet som stod at dersom det rann gult puss ut i tilegg, så hadde eg nok mest sannsynleg brot på hjerneskallen. Trur ikkje det nei.

Og i dag den dag, valgde eg å bite i det sure eplet. Eg tok turen til legen, som seg hør og bør. Og har no fått ein hestekur med antibiotika. Lenge leve øyreverk og mensen ut øyret! Eg vurdera å amputere hovudet uansett.

Klok mann-
Han der Peter McWilliams.

"My hard is yours"


For ei herlig oppvarming til laurdagen sin finale av Grand Prix! Endelig har GP fått sin renessanse etter nokre år med tørketider. Ser fram til festivitas på Griegakademiet laurdag, med grilling, storskjerm og Grand Prix kledning! Trur eg skal ta på med paljett-jakka mi for anledninga. Ikkje i rosa, men blått. Nesten som bobysock- men berre nesten.

Men alle ønsker om at vår kjære Didrik syng med britisk aksent under sendinga.

Amen.

Øyreverk.


Tidenes øyreverk i natt. I håp om å sove den vekk då eg la meg, vart den berre verre. Og eg sov ikkje eit sekund fram til klokka var sju. Gjekk rundt i sirkel på golvet, grein ein liten skvett over dei intense smertene, såg på klokka og venta på at nokon skulle forbarme seg over meg å komme med ein paracet eller to- som eg ikkje hadde i hus.

Sovna av total utmattelse i sjutida. Flott natt med andre ord.
Eg føyer øyreverk til på lista over ting eg ikkje likar i det heile.

Christopher.

Eg ler.

Eg ler av all reklameposten eg til tider får på mail. "Bekjemp dårlige gasser, Jeanette" "Hvor langt kan du gå på fylla, Jeanette?" "vinn en reise til Andalusia, Jeanette" "Bli kvitt handtakene over linningen, Jeanette" Alle mailane får ein personeleg touch ved å bruke namnet mitt på slutten.

Eg starta å tenke 'HÆ? Har eg dårlege gassar?' Ser på magen min om eg EIGENTLIG har handtak ovanfor linninga, og blir super happy over at eg kan vinne meg ein tur til Andalusia! Men det er sjølvsagt for godt til å vere sant. Normale oppgåande mennesker skjønnar sjølvsagt det. Og eg ser på meg sjølv som eit noko lunde normalt og oppegåande menneske. Men kva med alle dei som går rett på. For eg reiknar med det ikkje er gratis å bli kvitt både gassane og dei overføldige kiloa. For å ikkje snakke om turen til Andalusia.

I tillegg blir eg litt forbanna. Forbanna over at all reklama tek plassen i innboksen MIN. Og at eg må bruke tid på å sjekke kva maila eg har fått, for å ikkje slette noko viktig. Og at eg faktisk må gå igjennom alle dei 140 mailane for å slette dei ein etter ein. Og til meir eg skriv om det, dess meir forbanna blir eg.

Kanskje på tide å slutte no.

Dagen i går-

Bør vere akkurat sånn som ein dag i resten av ditt liv skal vere. Ein dag fyllt med grilling, glede, spontan samling av mennesker som ikkje kjenner kvarandre, speling av fotball, triksing med basketball, badminton(-og shuttelcocks), barnslig leiking og sjølvsagt deilig musikk som strøymer ut av ipoden i dei seine nattetimar. Alt under vakker mai-himmel med stjerner og måne på. Gløymte eg å nemne korthusbygging?

Bergen er ekstatisk når det er fint veir. Mennesker ligg slengt over alt. På fortau, i grøfter, på hustak. Alt dette berre for å komme nærare sola. Utlendingane kallar det "sunchasing". Kanskje ikkje så rart sidan vi har fleire mørke dagar enn lyse. No. Ut og nyte kvar ein solstråle.

Bilder til salgs.

17. mai er vi så gla' i!

Endelig, etter nokon kalde dagar fekk vi helse på sola igjen! Og sidan det snart er 17. mai, min favorittdag i året- så håpa vi på at sola held seg der oppe, og ikkje ramla ned eller blir vekke bak tunge regnskyer.

Tok turen opp Svartediket, Isdalen, Rundemannen og enda til slutt opp på Fløyen i går. DEILIG tur med berre rein glede i bagasjen. No er det tid for å gjere seg klar til 17. mai! Bunadskjorta skal strykast, potetsalat og kake skal lagast, leiligheta skal vaskast og lugg skal klippast! Dersom nokon tilfeldigvis skulle elske å stryke bunadskjorte frå helvete, så er dykk hjarteleg velkomne til å hjelpe meg.

Leik i parken.

Bergen har vore så heldig å hatt fint veir i det siste. I forskjell til resten av landet som hadde snøv og hagl på menyen.

Då måtte vi grille og leike i parken, sjølvsagt......