Sommar anno 2010.

Skriv seg i rekka lik andre sommara. Endelig, etter månader med klaging fekk vi varme strålar på kroppen. Deilige lange sommardagar, med lukt av solkrem og bikiniskille.

Malakoff står sentralt i oppdateringa. Festivalsjefen hadde direktelinje opp til himmelen, og bestillte strålande veir. Noko vi fekk. Store band som Timbuktu, Bob Hund og Jaga Jazzist vitja scena midt i skogen. Og eg digga det. Men den som gjorde eit hogg i hjarte mitt var Egil Olsen. Med sin melankolske balsamstemme og tørr-vittige humor inn i mellom slaga. Han vil eg høyre meir ifrå! Og som han sa "I love Malakoff rockfestival. Malakoff. Malakoff. Malakoff!"

Ellers har Katrin hogd ned eit tred for mykje. Intensiv rydding i hagen. Hagesaks i den eine handa og sag i den andre. Midt i hagen, eller nærare sagt i den gamle sandkassa til min bror står der eit tred. Ei lerk. Vel, der stod eit tred. Familien blir utvida i november, og i den anledning ville det kanskje vere på sin plass at sandkassa fekk sin renessanse. Etter vel jobbing- ei lerk på bakken og seinare opphogd i passelege betar fekk vi alle eit stirrande og forbanna blikk frå pappa. Vi skulda på Jannike som var på besøk.

"E dokke klar over at Jørn planta dinnja lerka då han va liten gut?!!" Sa pappa. Altså, den stygge bustete og spinkle lerka som var vel to meter hadde vel kanskje grodd meir fast i hjartet til pappa, enn den hadde forankring i sandkassa. Vi hadde desverre ikkje nok lim til å lappe ihop den ynkelige lerka som låg fint ihop samla på plenen. Desverre er det vanskelig å bøte på skadene i slike tilfeller.

Måtte fred vere over lerka sitt minne.

Postgirobygget - Idyll

Gamle minner....

Bonderomantikk av ypperste klasse.

Bonderomantikk kan lett bli ein klisjé synast eg. Men ut i dei seine nattetimar i går var det ein realitet.

Fekk storfint besøk frå "Davikja" i går. Og synte fram Kjølsdalen ifrå si beste side. Sjølv om regnet gjorde dalen våt.

Ut på kvelden kledde vi oss opp i våre finaste badestas og plaska opp i badestampen på 'hauane'. Himmelen var rosa, dalen vart farga i båltonar. Det kunne ikkje bli finare, sjølv om temperaturen ikkje var ei tropenatt å bekjenne. Kva gjor vel det når badestampen haldt 38-39 grader?

I godt lag, mange bein som slost om fotplass på botnen av stampen, vin og øl, vitjing av flaggermus og hjort koste vi oss utover dei seine nattetimar. I ei ramme av vakker natur og raud himmel- ved eit stabbur med torvtak.

Som Britt sa då ho kvilte haka på kanten av stampen og skula opp mot dalen "Ahh....Dette her er livet!"

Bading under åpen himmel kan anbefalast på det varmaste. Spesiellt med eit slikt vakkert skue som Kjølsdalen.

Sommarbileter med komplikasjonar.

Eit knippe bileter frå "sommaren" so langt. Og med ny layout for anledninga, så har eg ikkje heilt fått satt meg inn i innstillingane enda.

Sommaren kjem og går her. Alle snakka om veiret. På båten oppover mot Måløy i går diskuterte vi veiret med tre forskjellige personar, opp og ned i mente. Greit nok det. For det er tydlegvis det folk bryr seg om.

Men skulle vi vere så heldige at sola dukka fram, så okka og stønna folk over kor varmt det er. Er virkelig mennesker, eller kanskje spesiellt nordmenn så vanskelige å tilfredstille? Blir vi aldri nøgd i eit av verdas beste stadar å bu?

Eg berre spør.

Synast nesten folk blir ufordragelege etterkvart. Kva med å sende alle "okkara og stønnara" til eit land med svolt, krig og veir som spenne seg ifrå total uttørring til flom? Ok, eg skal ikkje påstå eg har vore betre i det siste eg heller. Men har i det minste gleda meg over sola når den har barmhjerta seg med nokre strålar til oss.

Eg synst du skal komme fram igjen sol. Og vi skal glede oss stort over deg.

Melissa Horn - Lät du henne komma närmre

Love oh love.

No skal eg sommarblogge. Om lange dagar med sol, strand, kjærleik og jordbær med is. Menn i grøne t-skjorter med fint smil og doggfrisk kvitvin på altanen.

Eg skal tenke på den eine varme sommardagen og leve lenge på den. Dagen då taktfaste og muntre bein gjekk på fjellet i seks timar i steinkande sol. Sko som hadde størkna gjørme på seg, nakkar som vart lett solbrende og som lagde kvite strekar etter der smykket hadde sete på.

Aldri hadde varmt fotbad, kald kvitvin og deilig pizza smakt beire.

Back to nature.

Yes, då var eg attende i heimbygda. Og har då på dei siste dagane ikkje fått med meg ein flakedans, men hyggeleg "laj" på Eid. Bestemor si blomkålsuppe. Handling på Eid med mamma- av til dømes måling til storproduksjon av bilder heime på garden. Siloståing, raking og storm.

Har akkurat fått rigga opp i "atliéet" mitt, som er på stabburet. Og er klar for at inspirasjonen skal dette ned i hovudet på meg. Mamma har då gått rundt å reklamert til alle på Eid i dag at; "Hon e sooo flinke å måle" at eg kjenne forventningane kvila tungt på mine skuldre. Men men. Greit å ha nokon som kan gjere litt pr for ein i ny og ne.

Endå venta eg spent på kortid den gule runde på himmelen skal dukke opp. I natt var det nesten som haust utanfor vindauga. Alle glasa i huset måtte latast igjen og treda utafor bøygde seg utrøysteleg mot stormen. Men no seie eg meg klar for at bikinien skal prøvast på.
Skal legge ut fantastiske bileter av bikinien i morgon. Badekle i "krépe"-stoff har fått sin renessanse. Mimra attende til ferskenfarga badedrakter som vart så fulle i vatten at dei rett og slett fekk hengeræv på heile greia. Då var det eit kunststykke å finne ein diskré måte å vri om badedrakta slik at alle ikkje kunne sjå rett i hekken.

Sommar, kjem du no. NO då? Ka med NOOO??!

Dagen sitt horoskop for skorpionen.

"Du nyt roen og freden fra ein tilbaketrukket posisjon. Familiemedlemmer er behaglige å vere sammen med"

Dagen sitt horoskop seier vel sitt?

It's not summer whithout a hat on the top of the head.

Eg har kjøpt meg hatt. Om eg er dame for min hatt veit eg ikkje, men forhåpentlegvis får eg testa det ut når sommaren har bestemt seg for å kome. Etter erfaring skulle eg vel strengt tatt kjøpt meg sydvest. Men eg tenkte å ose av positivitet.

Kom sol.

Filippa K.

Då den andre butikken, 'Tøy', eg jobba i ved sidan av kunsten skal leggast ned- så har eg fått meg ny jobb på Filippa K!
Kjempe flott butikk som ligg i Håkonsgaten. Gleda meg stort til å sette i gong med jobben 1. august!

Før den tid har eg mine to siste vakter på'Tøy', noko som sjølvsagt er veldig trist. Då mista Bergen desverre enda ein nisjé butikk, som er litt meir spesiell, og sjølvsagt litt dyrare enn H&M, Cubus osv. Og eg ergrar meg litt over det- kan du seie. Deretter tek eg turen heim til Kjølsdalen for å jobbe med kunsten og hjelpe litt til heime i hus og på gard.

Blir kjekt å vere heime no kjenne eg. Har som sagt ikkje vore heime sidan påske- og no når "sommaren" er komen, så er Bergen heller ein kjedelig plass å vere. Mykje liv av alle turistane som er her, men folk reise anten heim til sine respektive heimstadar eller fartar rundt i verda.

Dessuten er det so flott veir i Bergen for tida. Torden og regn. Kjempe flott det!

Delikate love from me to you.

OK.

Sommaren skal visst nok- etter kalendaren vere her. Eg ser den ikkje nokon plass, og vertfall ikkje i dag då regnet plaska ned i Bergen.

Her ein dag satt vi på terassa til Yngve. Han som bur rett ved sjønen på Hjellestad. "Hærreguud! D ser alltid ut såm en førbanna coca-cola reklame når dokka e her!" Og jo, det er visst rettleg so sant. Med tre kvinnemennesker, ein bulldog og to dyner samla opp i ein 'Fatboy'. Ein kjekk mann som spelte deilige låtar på gitar og song av si vakraste røyst. Og to andre fine menn som gjorde i stand nydelige grillspyd. Kunne eigentlig ikkje bli beire, og spesiellt ikkje etter å ha fått ein 'mango-daquiri' i handa. Ok, det KUNNE kanskje vore litt varmare i lufta. Men ein kan leve godt i kulden med varm og god kjærleik ;)

Ellers er Bergen blitt lykkelig eigar av ein splitter ny 'bybane'. Flott og fint er det. Og kjekt for dei som fekk vere med på å feire opninga i Grieghallen seinare på kvelden. Kanskje ikkje so kjekt for alle skattebetalarane som ikkje fekk vere med på den storslåtte feiringa. Men men.

No, når kalendaren viser 24. juni. Og butikken eg jobbar i snart leggast ned, so reise eg om ikkje so lenge heim til Kjølsdalen for ei stund. Kjenner det skal bli godt å komme heim ein tur. Har ikkje vore der sidan påske. Og då er det jammen på tide. Ingenting er som ein god gammaldags sommar heime.

Vel, det vart plutselig litt blogging det. På tide å komme tilbake i god gammal blogge-ånd.

Det skal ikkje så mykje til for å skape glede.

Så skimrande var aldri havet.


Sidan butikken eg jobba i ved sidan av kunsten snart leggast ned, så leikar eg med tanken om å jobbe heime i sommar. Nokre år sidan eg har vore heime å jobba no, og eg kjenne at landslivet kallar med kviskarande rop. Tenkte å få arbeida mykje med kunsten på same tid.

Eg lengtar etter nydelige sommardagar i Kjølsdalen, med solmetta kveldar på terassen med familien; der disen frå elva ligg som eit mjukt teppe over 'myrane' og bjellene frå kyr og sau kling svakt ifrå det fjerne.Flakedans på sætra med alle dei gode gamle kjende, dansing til langt ut på natta og Bjørn som alltid tek jobben med å jage oss vekk ifrå flaken når det er på tide å gå heim. Men VI går ikkje heim kan du tru- for sommarnatta har alt for mykje å by på. Bading på lisjebrayløken etter festen- med eller utan kle på. Det siste eit meget populært val.

Lange late dagar på Revikja. Den nydeligaste plassen på jord! Antan det er sommar og sola skin frå skyfri himmel, eller dagar då sjøsprøyten tek tak i sandkorna og dreg dei med ut att i havet og himmelen er mørk og truande. Det er fascinerande korleis den same staden kan ha eit so forskjellig uttrykk. Eller kveldar ut på steinen hjå bestemor, med utsikt over dalen, gode samtalar og mysing mot sola som skin sine siste strålar før den ønske natta velkomen.

Valte er vel enkelt. Ingenting er som heime.

Diggelo diggelei.


Svensken hadde målt neglene i dei svenske fargane for anledninga. Deilig dag å nyte kaffi og kake på terassa. Marengskake med krem og jordbær!- Og sjølvsagt heimemekka svensk flagg!

No prøva eg igjen. Berre for å komme med nokon få ord, vertfall. Deilig helg med mykje fint veir! Og fint veir lika vi. Som seg hør og bør med svenske i vennegjengen, så måtte vi feire "Svenska flaggans dag" med marengskake med store deilige jordbær som eg hadde laga- og med kaffi attåt. Markerte den lisje fine og høgtidelege feiringa på altanen min med allsong av Sverige sin nasjonalsong "Du gamla du fria". Og alle song med den vakre stemma dei hadde!

Maria som var på besøk for anledninga hadde med seg nydelige Augusta. Ein sjarmklomp utan like som smila nesten konstant. Ikkje rart dersom hon kanskje tek skade av musikkutvalet med flotte perler som "Diggelo-Diggelei" og forøvrig anna snask av Vikingarna- med tilhøyrande dansemoves. Flott det!

Arg.

Skrivesperre er smertefullt. Har ingenting å skrive, sjølv om eg gjer mykje kvar dag. Blir forbanna. Gidd ikkje skrive meir akkurat no.

Mensen ut øyre.


Eg veit no utan tvil korleis det må vere å føde. Vel, ut øyret då. Eh, ja. Akkurat.

Den verste smerta eg har hatt i mitt liv, nokon sinne, fekk eg i går. Etter å ha vore tett i bihule, øyre og det som måtte vere av hovud i det siste- så tok eg skeia i eigne hender. Noko eg ofte gjer når eg er sjuk. Lege er so oppskrytt!

Hadde noko øyreskyll liggande frå forrige år. Og tenkte med mitt kloke hovud at eg skulle fikse biffe. Ja, eg skylte grundig eg. Etter skylling fekk eg smerter som MÅ ha oppkome ifrå helvete. Sol, mi kjære venninne og reddande engel kjøpte både paracet og ibux. Og etter å ha ringt til legevakta (medan Jeanette gjekk rundt i ring som ei hysterisk høne) fekk eg beskjed om at eg berre måtte ta ein god coctail med begge sortane av tablettar.3 paracet og 3 ibux.

Etter vaktskifte og Mr. Kjønås overtok som lege på vakt, så toppa verkeleg smertene seg. Litt komisk- men eg hylte, grein og var steike forbanna på same tid. Slo gjerne handa hardt i veggen. Berre for å overgå smerta som romsterte inn i øyret.

Vel, enden på visa var at etter nokre timar ga dei verste smertene seg. Då eg plutselig kjende noko som rann ut av øyret. BLOD!- Kjende hysterien breia seg over kroppen. Og kasta meg over telefonen for å ringe til Jannike. Kanskje kunne hon vete kva slags lidelse eg hadde. Jannike visste det ikkje. Men råda meg til å ta i bruk internett.

Internett har alltid svaret. Og joda, eg kunne lese at dersom eg hadde mensen ut øyret, så var det nok trommhinna som hadde røke med. Eg valgde å utelate det siste punktet som stod at dersom det rann gult puss ut i tilegg, så hadde eg nok mest sannsynleg brot på hjerneskallen. Trur ikkje det nei.

Og i dag den dag, valgde eg å bite i det sure eplet. Eg tok turen til legen, som seg hør og bør. Og har no fått ein hestekur med antibiotika. Lenge leve øyreverk og mensen ut øyret! Eg vurdera å amputere hovudet uansett.